29 Kasım 2012 Perşembe

Yani olmuyorrrr

     
Yani olmuyor, olmuyor istesemde
Kimse gelmiyor beklesemde...
 
      Yalnızlığım tavan yapmış durumda. Yalnızlık derken yalnız değilim aslında. Sorun şu ki içimdeki boşluğu dolduramıyorum. Sorunlarımı yavaş yavaş çözmem bile bu boşluğu doldurmaya yetmiyor. Derslerim iyi, arkadaşlarımla aram iyi ama bir şeyler eksik biliyorum. Durup dururken içime çöken huzursuzluktan anlıyorum bu eksikliği. Herkes elinden telefonunu düşürmezken ben gelen mesajlara cevap verme tenezzülünde bile bulunmuyorum. Birini aramakta gelmiyor artık içimden. Çünkü ben sıkıntımdan bahsetmek isterken bir anda karşımdakinin derdini dinlerken buluyorum kendimi. Olmuyor yani içim rahat etmiyor. Songül ya da Murat yani en yakın arkadaşlarım bile farkında değil bu durumun ama ben boğuluyorum. Dışarı çıkıp dolaşmak kesmiyo ki beni. İçime bi öküz oturmuş kaldıramıyorum. Sebebini de bilmiyorum. Sadece kendimi yalnız hissediyorum. Kimsesiz ve boşlukta. Varlığım ya da yokluğumun bir şey ifade ettiğini düşünmüyorum artık. Bugün ölsem arkamdan kim ağlar ki?? Annem mi, babam mı, kardeşlerim mi, arkadaşlarım mı??
 
Nasıl bilirdiniz?? diye sorar imam. Hep bir ağızdan bağırırlar.
İyi bilirdikkkkk.
 
Belki yalan belki doğru bişey ifade etmez benim için. Sorsan benim hakkımda iki cümle kuramazlar çünkü. Mesela anneme en sevdiği yemek hangisiydi diye sorsan bilemez. Oysa ben annemin tarhana çorbasını hiçbir yemeğe değişmem. Her gün yapsa her gün yerim. Ya da babama kızın ne olmak isterdi desen, bilgisayar öğretmeni olacaktı diye cevap verir. Oysa ben hep tarih öğretmeni olmak istemişimdir ya da arkeolog. Ablama sorsan Pire senle en çok ne yapmaktan hoşlanırdı diye bileceğini sanmıyorum. Ama ben onunla başbaşa dondurma yiyip tavla oynadığımız günü unutamıyorum. Kardeşim bana aldığı kolyeyi hala sakladığımı biliyor mu acaba?? İnternette konuşurken gelin artık sizi özledim dediğinde nasıl sevindiğimi, eve gittiğimde istemiyorum deyip evden kovduğunda içimin nasıl parçalandığını da biliyor mu??
 
Arkadaşlarımın benden haberi var mı ki?? Benim neler yaşadığımı biliyorlar mı?? Beni tanıyorlar mı?? Sorular sorularrrr.
 
 
 
 


18 yorum:

  1. çok tatlı bi yazı. herkes için cevaplar başka :)

    YanıtlaSil
  2. çocukluk hezeyanları bunlar, orta yaşa gelince geçer :) sen şimdi hezeyanı da bilmezsin :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çocukluk mu?? Hiç çocuk olmamış birine bunu demeniz hiç yakışmadı :))
      Ayrıca hezeyanın ne demek olduğunu da bilirim. Şimdi sen orta yaş bulanımındasın diye niye beni yerden yere vuruyosun ki :P :P

      Sil
  3. canım benim ya canını sıkma geçici bir dönemin içindesin şu anda. bu da geçecek canım benim. bak ben dinlerim seni her zaman sadece dinlerim sen antal anlat rahatla sonra eğer istersen konuşurum. cidden. öpüldün pire :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok çok çokkkk sağolun yanımda olmanız bile yeter :)) Biliyorum geçici bi dönem ama o boşluğa düştüğümde hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor işte..

      Sil
  4. oyyy kıyamam yaaa sorular seni aynı türk filmlerinde adam dövme sahnelerindeki gibi aralarına almış bi biri vuruyo bi diğeri. sersemletmişler. ama unutma senin içinde kocaman bi cüneyt arkın var hadi bakalım ayağa kalkta hadlerini bildir :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok güzel benzetmişsin canım :D :D
      N'açılın Üleyyynnn M'en geliyorum :D :D

      Sil
  5. Oha tamda Fırat Tanış'ı dinliyordum :d .
    İnsan hissettiği kadar yalnızdır kendisini , sen biraz kendine zaman ayır.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bundan sonra bütün zamanımı kendime ayırmayı seçiyorum. Şimdiye kadar başkaları için uğraştığım yeter :))

      Sil
  6. Biz onlara ne kadar izin verirsek o kadar tanıyorlar. O kadar biliyorlar. İçimizdeki çoğu şeyi belli ettiğimizi sanıp aslında sadece içimizde yaşıyoruz, çoğu zaman. Ve hayat, canımızı yakarken tek başımıza kalmayı seçiyoruz. Kim bilir bilmediklerini sandığımız ne çok şey biliyorlardır, Pire Kızı sen kalbini iyi tut :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısın belki de ben onların beni tanımasına izin vermiyorumdur ama doğruları konuşalım onlarda bunun için hiç çaba harcamıyorlar :)

      Sil
  7. Hepsi geçicek, kendimden biliyorum. Sonra dönüp arkana baktığında bunlar içinmi üzülmüşüm diceksin :) Bence ailen seni seviyor elbette, dönem dönem herkes yaşamıyormu bu kırıklıkları? hepimiz yaşıyoruz.

    YanıtlaSil
  8. süper bi yazi, en cokda icindekileri yazdigin icin! bu durumda tek sen degilsin bundan emin ol. herkez baskalarinin bilmedigi birseyler ,durup dururkende bosluk his eder. bu aralar banada cok oluyor bu. cok huzursuzum, belkide evden ayrilip ablamin yanina tasindigim icin ve yakinda uniye baslicam icin. yepyeni bir sayfa aciliyor, önümde birsürü sey beni bekliyor, ama arkamda birakdiklarim? seninde kendine göre sebeblerin vardir. bu konu hakkinda sana roman yazabilirim:D ne söylemek istedigimi tam anlatamadim diye düsüniyorum ama yazilarini cok begendim ve takipteyim artik! banada ugrarsan sevinirim:)


    uyuyakalanguezel.blogspot.de

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben seni çok iyi anladım :))
      Yazılarımı beğenmene sevindim. Uğrarım tabi ki bloğuna da :))

      Sil
  9. belki de onlara bunlari anlatmalisin.
    Bilmem belki bazilari anlayacak bazilari yine anlamayacaktir...
    Ama senin icindeki bosluk bir nebze olsun kapanabilir...
    Hem artik gunumuzde kim kimi gercekten tanimak icin vakit ayiriyor ki?
    Kim kimi gercekten tanimaya calisiyor, tum yargilardan siyrilarak?
    Birak onu, insanlar artik kendilerini ne kadar taniniyip biliyor ki?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. dinlemek isteyene anlatılır bir şeyler şu anda kimsenin beni dinlemek istediğini düşünmüyrum :))

      Sil