Eski bloğum benim günlüğüm gibi olmuştu artık. Yavaş yavaş her şeyi anlatır olmuştum ki ablama yakalandım :)) Başta beni tebrik etti. Yaptığım çok güzel bişeymiş öyle dedi kendileri. Amaaaaa (burda kocaman bir AMA'dan bahsediyorum) kendisi de bloğumu okumak isteyince işler karıştı ve ben bloğumu kapatmak zorunda kaldım. Eğer paylaştığım şeyleri kendisine anlatmak istesem dinlemezdi belki ama iş birinin özelini yazdığı bir yerden okumaya gelince daha çok ilgisini çekti sanırım. Bloğa ilk yazmaya başladığımda da söylemiştim zaten buraya içimi dökmeye geldim. Kimseye anlatmadığım, anlatmak istemediğim veya anlatamadığım her şeyi anlatacaktım.

Üstelik biz kardeşiz abla... Aynı evi paylaşırız. Aynı evin sorunlarıyla uğraşırız. Aynı anneye, babaya, kardeşe ve akrabalara sahibiz. Aynı kaptan yemek yer, aynı bardaktan su içeriz AMA birbirimizin sıkıntılarını dinlemeyiz. Daha doğrusu sen benimkini dinlemezsin. Bunun için vaktin olmaz ki. Ya derse yetişmen gerekir ya yemek yapıyor olursun ya da öğrencilerinle ilgilenirsin. Hatta öğrencilerinle benden çok ilgilenirsin ama benim günlüğümü ya da bloğumu okumaya vaktin olur.
Malesef bilmemen gereken şeyler var. O yüzden özel hayatımı sadece benim anlattığım kadarını bileceksin. Bu arada merak ettiğin şeyi söyleyeyim. Sana kızıyorum hemde çok kızıyorum ama seni bir o kadar da seviyorum.
Unuttuysan tekrar hatırlayayım biz KARDEŞİZ..
------------------------------ O ------------------------------------
Bugüne geri dönersek "bugün bacım, yarın ihtiyacım" diyen sevgili(!) ilkokul arkadaşım Mustafa mesaj attı. Benimle 10 dk buluşup konuşabilir mi onu öğrenmek istemiş. Bende güzel bir dille "Hayır" dedim. Gayet açık ve net olduğumu düşünüyorum. O da ilk kez beni şaşırtıp "Peki sen bilirsin" demişti ama mutluluğum kısa sürdü. Beş dakika sonra tekrar mesaj attı ve ben cevap vermeyince arkası kesildi. Umarım bu iş burda kalır.
Bir de bugün alışverişe çıktım ama her zamanki gibi aradığım hiçbir şeyi bulamadım ve büyük bir hayal kırıklığı ile eve döndüm. Oysa ki tek isteğim yarın giyebileceğim bir kapriydi ama olmadı :)) Yarın arkadaşlarımla buluşup Pamukkale'ye gideceğiz de :P
Bazı fotoğrafları sizlerle de paylaşırım belki :))
Kesinlikle katılıyorum sana pire kızı. Ben de tanıdığım birileri blogumu okuduğunda, kendimi kısıtlanmış hissediyorum, sinir oluyorum :) Elim klavyeye gitmiyor desem yalan olmaz sanırım.Herkesin, her şeyi bilmesine gerek yok değil mi? :) Bu nedenle bende adresimi taşımak zorunda kalmıştım bir keresinde. Endişelenme çok çabuk alışıyor insan yeni bloguna da :)
YanıtlaSilzaten diğerinden pek farkı yok yine de emeğim vardı onda üzülmeden edemedim :))
Silyalnız bırakmadığınız için teşekürler :))
Evet,kim olursa olsun,gizli ve mahremvari durumları öğrenmeyi seviyor insanımız.
YanıtlaSilYeni sayfan hayırlı olsun..
teşekür ederim :))
SilAh benim bahtsız Pirem :))
YanıtlaSilböyle acıların çocuğu gibi oldum amaaa :))
SilEvet katılıyorum sana başıma öyle bir şey gelseydi ben de rahatsız olurdum.Gelmesi pek mümkün değil gibi :D. Neyse yeni blogun hayırlı olsun şeker kızz :)))
YanıtlaSilteşekür ederimm :))
Silbeni yalnız bırakmadınız çok mutlu oldum :))
Blog oluşturma fikri ablamdan geldi. Ablam niyetlendi ama yapmadı. O kadar geziyorum, okuyorum, izliyorum madem ben açayım dedim. Ablamda her gün kontrol etti. Her zamanki büyük edası ile. Ne biçim cümleler, Resimler çok soluk, bunu da mı yazdın. Kaç işi takip ediyor diye başımın etini yese de kızmıyorum/kızamıyorum. Sadece sınıf arkadaşım iğneleyici yorum yapınca üzülüyorum. Bir iki yorumunu sildim, uslubunu düzeltmek zorunda kaldı. semabsgn blog Üniversiteden arkadaşım. Blog sahibi olmayıp takip eden arkadaşlarım da var. Ne uzun yazdım ya. Birisi konu açsın diye bekliyordum galiba :P
YanıtlaSilişte bende ablamdan bu tarz cümleler duymamak için ona haber vermemiştim. Yakalandığım kötü oldu.Beni tanıyan kimsenin bilmemesi gereken şeyler var çünkü belki ilerde kendim açıklayabilirim ama burdan öğrenmemeleri gerekiyor :))
SilArkadaşlarımdan kimse de bilmiyor tanıdığım birisi takip ettiğinde rahat olamıyorum malesef " aa pire sende bunu yapmışsın" gibi sözler duymak istemiyorum
En iyisi böyle olmak :))
Ooowww çok sert :))
YanıtlaSilMalesef gerçekler acı :))
SilHerkesin her şeyi bilmesi gerekmiyor dimi? bu ablamız kardeşimiz, çok sevdiğimiz bir bile olsa. Ben kardeşimle ayrı şeyleri, ablamla daha farklı, arkadaşlarımla çok daha farklı şeyleri paylaşırım. İnsanları zaman içinde tanıyor ve ona göre davranıyoruz diyelim.
YanıtlaSilGerçi benim blogumu bilmeyen yok ama neyse :) yinede şunu şöyle yapsaydın veya şunu söyleseydin dedilermi sinir oluyorum. Dayatmalardan hiç hoşlanmıyorum.
Beni anlamana çok sevindim. Bir işimi kimsenin haberi olmadan yapmak istiyorum sadece. Kimsenin ne dediğini aklıma takmadan. Bu ne der şu nasıl düşünür stresi yaşamadan. İçimden geldiği gibi. Çokta zor olmamalı di mi ama :))
SilYaaa izleyiciler gadget ını yapılandır çok kolay üstelik blog adına bşi ekleyip kaydedip sonra tekrar düzeltiyorsun ve düzelmiş oluyor. E biz de takip edebilelim
YanıtlaSil