Fallara inanmak mı lazım??

     Olmaz, olamaz yani. Bu kadarı da imkansız. Benim düşüncelerimi mi okuyosun yoksa düşünce gücü diye bir şey var mı gerçenten?? Ya da fallara inanmak mmı gerek??

     Dün akşam canım sıkıldı. Normal bişey tabi olabilir. Otur otur nereye kadar?? İskambil kağıtları vardı elimde. Napayım napayım derken, her yalnız ve boş ve sıkılmış ve iskambil kağıdı olanın yapacağı gibi fal baktım. Eee fal boş boş bakılmaz ki. Bir bahane bulmak lazım. Aklıma eski sevgili düştü. En son konuşmamızdan beri sesi soluğu çıkmamıştı. "Mesaj atar mı tekrar??" diye masumane bir düşünceyle kağıtları karıştırdım ve bakmaya başladım. Normal de benim baktığım fallar hayatta açılmaz. Çok istisnadır yani öle durumlar. Ama bu kez öyle olmadı. O kadar hızlı bir şekilde açıldı ki hem de "heralde mesaj geldi de ben görmedim" dedim. Sonra bir ara kapandı. Daha doğrusu ben göremedim gidişatı. Ardından çözülüverdi. İlk kez bir falım bu kadar hızlı açılıyordu. Fala inanmam. Buna da inanmamıştım. Arkadaşım geldi bir iki el tavla oynadık ve zınk "bir mesaj alındı" Ekranda onun ismini görünce tek kelimeyle şok oldum. Şaşırtıcı ama gerçekte. Mesajlaştık biraz. O her zaman ki gibi rahattı. Bende sıradan bir arkadaşımla konuşur gibi cevap verdim. Sorguya çekmeye çalıştı. Burda ne durumdayım diye. Her zamanki gibi sıradan yaklaştım. Ben yattım o yattı ve öylece kapandı konu. Ama dur daha kavga etmedik bir kaç gün mesaj atar. Sonra ben acı gerçekleri hatırlatırım ona ve yine sessiz sedasız kaybolur ortalardan. Ve bir gün sevgilim olduğunda tamamen çıkıp gider.

      İşin tuhaf tarafı benim onu düşündüğüm gün mesaj atması oldu. Hem de hemen ardından. Gerçekten nasıl oldu bu??