30 Aralık 2012 Pazar

Küsmekten nefret eden Pire

     Sanırım bir şeyler düzelmeye başladı. Ve bugün, yok bayadır düşünüyorum bunu, ablamı aramak istedim ama ne bende ne de çevremdeki hiç kimsede kontör olmadığı için arayamadım. Ki zaten olsa da isteyemem de neyse işte. İlk fırsatta bir kez daha konuşmak istiyorum. Artık küs kalmak istemiyorum. İnsan düşmanıyla bile üç günden fazla dargın kalmaması gerekirken ben ablamla bunca zamandır konuşmamayı kaldıramıyorum artık. Eve gitmeden bir şekilde bu tatsızlığa son vermek istiyorum.

    Geçen babam aradı "Sen annene küstün mü??" diye soruyor. Tartıştık tamam ama  anneme niye küseyim. O da kendince doğru olanı yapmaya çalışıyor. Babamda yazık arada kalmış "Anneye babaya küsülmez kızım" diyo. Ona durumu anlatmam biraz zaman aldı. Hatta inanmadı telefonu annemin eline tutuşturdu konuşun diye. Kontörüm olsa ben arayacaktım zaten. Böyle düşündüklerini bilmiyordum. Annem ilk kez konuşmayı bu kadar uzun tuttu. Alınmadığıma inanmak istiyordu sanırım. Canlarım yaa çok özledim valla evimi. Kardeşimle de konuştum. Hiç değişmemiş hala aynı ukala :))

     Sanki son günlerimi geçiriyormuşum gibi bir his var bu ara içimde. Ve giderken kimseyle dargın ayrılmamak için çabalar gibiyim. Tamam saçma olabilir ama sadece bir his işte..

8 yorum:

  1. İnsan öyle bir canlı ki insanı kırmak istemezken kırıyor farkına varmadan :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. malesef bazen oluyor öyle şeyler. Hatayı herkes yaparda önemli düzeltebilmek :)

      Sil
  2. seninde dediğin gibi küs kalmamak gerekiyor canım benim. en kısa zamanda (kontörün olduğunda) ablanı ara canım boşver hiçbişey olmamış gibi konuş ama sorunlar büyükse çözmeye çalışın :)
    öpüldün şeker :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bende onu yapmaya çalışacağım :)) İnşallah her şey yoluna girer :))

      Sil
  3. Sanki son günlerimi geçiriyormuşum gibi bir his var bu ara içimde. aaa bu cümleyi hiç beğenmedim sen bize lazımsın:) mutlu bir sene dilerim piremm :)

    YanıtlaSil