Güç erkeğe yakışırdı, kadına ise zarafet

     Ben belli etmem ama aslında çok narin çok kırılganımdır. Çok düşünür çokta üzülürüm. Diyorum ya belli etmem ama kimseye. Herkeste beni güçlü kuvvetli hatta duygusuz sanır. Oysa sandıkları kadar güçlü değilimdir. Hem fiziksel olarak hemde ruhsal olarak. Mesela azıcık üşüyeyim hemen hasta olurum ama hasta olmamak için kendime iyi bakar sıkı giyinirim. Yanımda biri düşse onun canından çok benim içim acır. Biri azıcık kötü bir laf etse dokunur. Kimse bilmez ama benim içimde olanları çünkü ben her zaman güçlü olmaya, olamıyorsam da öyle görünmeye çalışırım. Her işe kendim koşturur en ağır şeyleri bile kimseye bırakmam. İsterim ki beni aciz görmesinler. Ben o narin kırılgan kız çocukları gibi görünmek istemem. Daha çok babamın kızıyımdır. Gurur da duyarım böyle olmaktan. Yine de zaman zaman öyle çok yük olur ki. Ağır gelir bazen yaşanan şeyler. Taşıyamayacağın kadar yükün olur.İsterim ki böyle zamanlarda yükümü hafiflletecek biri olsa. İçimdeki çocuğu görecek onu dokunacak bir olsa. Öyle biri olsa ki elime bir kez tutsa ve bir daha hiiiiçççç bırakmasa...