6 Haziran 2013 Perşembe

Nefret'i de tattırdın bana Helal olsun sana..

     Bu kadar saf olmamak gerekiyormuş anladım. Benim yaptığım yardım falan değilmiş, ben bildiğin aptallık etmişim. İnsanlara güvenmekte yaptığım en büyük aptallıkmış. İnsanlar acımasız, umursamaz, gurursuz ve hatta şerefsizmiş. İnsanoğlu kendinden başka kimseyi düşünmezmiş. Madem öyle ben niye yaptım bunu diye düşünmeden edemiyorum. Hala birisi benden bir şey istediğinde niye hiç karşılık beklemeden yapıyorum. Sonra onların beni kullandığını görüp üzülmek için mi?? Şu anda bütün insanlara karşı o kadar doluyum ki.. Karşılıksız yardım ettiğim, farkında olmadan kendimi kullandırdığım insanların hiçbirine hakkımı helal etmiyorum. Biliyorum Allah büyük. Öldükten sonra herkes birbirinin karşısına çıkıp hak istediğinde ondan da hakkımı isteyeceğim.

      Tek bir sorunun cevabını merak ediyorum. Neden yaptı bunu bana?? Onu sevmekten başka hiçbir şey yapmadım. En baştan güvendim. Herkes onu suçlarken savundum. Yaptıklarını bile bile görmezden geldim. Ben sadece inanmak istedim. Onun da bir gün benim onu sevdiğim gibi seveceğini düşündüm. Çevremdeki insanların sözünü dinlemiş olsaydım böyle olmazdı belki de. Her zamanki gibi yanlış yolu seçtim. İyi de bir ders aldım. Bir kez daha insanlara güvenmemem gerektiğini anladım.

      Şimdi kimse benim karşıma geçip de "neden bu önyargı??" demesin. Annemin hep dediği gibi "İnsanoğlu çiğ süt emmiş" Ben birini sevip, güvenip her seferinde acı çekmektense; yalnız olmayı tercih edecek akıllandım.



     Ve "SEN" biliyorum beni duymuyorsun, görmüyorsun ama hissettiğine eminim. Çünkü ne zaman aklıma gelsen beni arıyorsun. Şu anda sana karşı olan öfkemi, nefretimi ve kırgınlığımı da hissettiğini biliyorum. Ve ilk defa biri için beddua ediyorum. Allah'ım sana öyle şeyler yaşatsın ki beni ve bana yaptıklarını unutma. Pişman ol ara sor ama bana ulaşama. İçindeki vicdan azabını susturama. "Benim için bitti" derken yalandı bundan önceki sözlerim ama bu son olsun. Artık adını  tek bir yerde anmayacağım. Seni, seninle geçirdiğim vakti ve yaşadığım her şey silindi. Hayatımın bir kısmını çalan adi bir hırsızdan başka bir şey değilsin bundan sonra...

6 yorum:

  1. Güzel bir yazı. Yani bende şu sıralar senin hissettiğin şeyleri hissediyorum ve resmen bütün cümlelerine katılıyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlk kez bu kadar çok canım yandı. İçimdeki nefreti kusmak ve rahatlamak istiyorum. İnsanlara sarmamak için de buraya yazıyorum. Yine de yetmiyor bazen..

      Sil
  2. Tek dert aşk olsa, insanlar olsa Pirem! Şunu ekleyim nefret sevginin bir parçasıdır. İnsan sevmediği kişiden nefret edemez. Çünkü sevdiğin kişi canını acıtır sadece. Büyüyeceksin göreceksin. Ne zaman o kızdığın kişiye karşı hiç bir duygu hissetmemeye başlarsın. O zaman mutlu olursun, nefret yüktür unutma.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O zaman cok büyük bir yük taşıyorum bu aralar :((

      Sil
  3. Yine mi Pirem o küçük kalbini ezdi birileri..
    yine mi..

    YanıtlaSil